ลิขิตรักแห่งเบื้องบรรพ์

อ่านหนังสือด้วยกัน โดย ชมัยภร บางคมบาง

ชื่อหนังสือ ลิขิตรักแห่งเบื้องบรรพ์
ประเภท นวนิยาย
ผู้เขียน รันทิมา

ความสมจริงเป็นเรื่องสำคัญในการเขียนเรื่องแต่ง ความสมจริงไม่ได้แปลว่า ความจริงหรือข้อเท็จจริง หากแต่หมายถึงการเขียนอย่างมีรายละเอียดแวดล้อมจนคนอ่านรู้สึกคล้อยตามว่า เป็นไปได้ ทั้งที่รู้ว่าไม่จริง ดังนั้น การเขียนให้ตัวละครปัจจุบันหลุดเข้าไปในอดีตได้ก็ต้องมีรายละเอียดน่าเชื่อถือว่า เมื่อเกิดเหตุการณ์เช่นนั้นแล้วตัวละครควรทำอะไร อย่างไร และบรรยากาศโดยรอบนั้นทำให้เป็นไปได้จริง ๆ

ผู้เขียนเรื่องนี้ให้ตัวละครลูกคุณหนูเชื้อสายพม่า ซึ่งเป็นแค่เด็กมัธยมปลาย หลุดเข้าไปในอดีตสมัยสงครามไทยรบพม่า เพียงเพราะกินน้ำมนต์เข้าไป และได้เข้าไปรู้จักกับพัน นักรบแห่งกองอาทมาต เหตุการณ์ต่าง ๆก็อลหม่านไปกันใหญ่ ล้วนแต่ไม่ทำให้เชื่อว่าเป็นไปได้ทั้งสิ้น จนแม้ท้ายสุด คนในอดีตยังตามคุณหนูออกมาเป็นคนรักในภพปัจจุบันได้ ไม่เรียกว่า สนุกหรอก น่าจะเรื่อยเปื่อยมากกว่า ที่น่าสนใจคือ ทำไมเราจึงรักที่จะอ่านเรื่องแบบนี้ทั้งที่ไม่น่าเชื่อ เพราะเราถูกฝึกมาให้เป็นคนไร้เหตุผล เชื่ออะไรไร้สาระไปเรื่อยเปื่อยเช่นนี้หรือ

นางเอกเป็นเด็กมัธยมจ้ะ

ชมัยภร บางคมบาง
ชมัยภร บางคมบาง

ชมัยภร บางคมบาง (แสงกระจ่าง) หรือ ไพลิน รุ้งรัตน์ ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ปีพุทธศักราช 2557 เกิดเมื่อปี 2493 เริ่มงานเขียนครั้งแรกด้วยบทกวีและเรื่องสั้นเมื่อครั้งยังเรียนชั้นมัธยม เริ่มงานวิจารณ์ครั้งแรกเมื่อจบการศึกษาระดับปริญญาตรี ปัจจุบันเป็นนักเขียนอิสระ และวิทยากรเผยแพร่ความรู้ด้านการเขียน

Articles: 15