แค่อยากให้น้องไม่ต้องร้องไห้

อ่านหนังสือด้วยกัน โดย ชมัยภร บางคมบาง

ชื่อหนังสือ แค่อยากให้น้องไม่ต้องร้องไห้
ประเภท นวนิยายขนาดสั้น
ผู้เขียน อุเทน พรมแดง
สำนักพิมพ์อินเทรนด์

นวนิยายขนาดสั้นเรื่องนี้สะท้อนปัญหาการถูกทำทารุณกรรมของเด็ก ผ่านการเล่าเรื่องโดยตุ๊กตาหมี โดยซ้อนเรื่องเล่าไว้สองเรื่องด้วยกัน คือของผู้ถูกกระทำและผู้กระทำซ้ำ

ผู้เขียนสะท้อนปัญหาที่เกิดขึ้นกับเด็ก ๆ ตามที่เป็นข่าวในสังคมไทย โดยแสดงพฤติกรรมทั้งหมดอันเลวร้ายที่ผู้เป็นพ่อของเด็กกระทำต่อลูก การทุบตีทารุณตามใจชอบ การย่ำยีทำร้ายด้วยเรื่องทางเพศ ทั้งที่ข่มเหงให้มอง ให้ทำ และให้ถูกกระทำ ทุกอย่างเลวร้ายและกดดันคนอ่านจนไม่มีทางเลือก ซ้ำร้ายยังมายืนยันในตอนจบเสียอีกว่า คนที่ถูกกระทำแบบนนั้น เมื่อโตขึ้นก็จะเป็นคนกรทำต่อเด็กคนอื่นอีกต่อไป นับว่าคนเขียนใจร้ายสมบูรณ์แบบ การไม่ชี้ทางออก ไม่ใช่ปัญหา แต่การไม่คลี่คลายความเป็นมนุษย์เอาเสียเลย นี่แหละคือปัญหา

ไม่มีมุมไหนดีเลยในนวนิยายเรื่องนี้ พ่อแม่ เพื่อนบ้าน พระ เจ้าหน้าที่สงเคราะห์ และแม้แต่หมา ขาดอย่างเดียวโรงพยาบาลหรือหมอ น่าจะซ้ำเข้าไปอีกเรื่องดีไหม ข้าพเจ้าอ่านนวนิยายเรื่องนี้ไปด้วยความหดหู่ ไม่ใช่เพราะไอเดียหวังสะท้อนภาพของผู้เขียนอย่างเดียว หากข้าพเจ้ายังรู้สึกว่าผู้เขียนใช้ตัวหนังสือข่มเหงตาข้าพเจ้าอย่างรุนแรง จนสงสัยว่า ตัวอย่างของการข่มเหงนี้จะฝังลึกและกลายเป็นชี้โพรงให้กระรอกไปหรือไม่

ข้าพเจ้าว่า คนเขียนเรื่องนี้ไม่ประณีตพอสำหรับการเขียนถึงเด็ก ๆ ค่ะ เหมือนกับหนังสือพิมพ์พาดหัวหน้าหนึ่งข่าวฆาตกรรมแล้วไม่มีแถบสีดำ อย่างไรอย่างนั้น

เสียใจนะ แม้ว่าจะสะเทือนใจแต่ก็ระคายใจมาก

ชมัยภร บางคมบาง
ชมัยภร บางคมบาง

ชมัยภร บางคมบาง (แสงกระจ่าง) หรือ ไพลิน รุ้งรัตน์ ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ปีพุทธศักราช 2557 เกิดเมื่อปี 2493 เริ่มงานเขียนครั้งแรกด้วยบทกวีและเรื่องสั้นเมื่อครั้งยังเรียนชั้นมัธยม เริ่มงานวิจารณ์ครั้งแรกเมื่อจบการศึกษาระดับปริญญาตรี ปัจจุบันเป็นนักเขียนอิสระ และวิทยากรเผยแพร่ความรู้ด้านการเขียน

Articles: 15